(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Biodiversity Heritage Library | Children's Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Focal do luchd-eisdeachd, le aon do'n Chleir"

B8siiì 



Digitized by the Internet Archive 
in 2013 



http://archive.org/details/focaldoluchdeisd1810glas 



FOCAL DO LUCHD-EISDÈACIID. 
LE AON DO'N CHLEIR. 






H Thugaibh an aire, Ciod a dh'eisdeas sibh." 
" Thugaibh an aire, Cia mar a dh'eisdeas sibh. 
" Thugaibh an aire, Co a dh'eisdeas sibh." 
M Thugaibh an aire, C'ait an eisd sibh." 
*' Thugaibh an aire, 'Nuair a dh'eisdeas sibh." 



io 



\r f Thugaibh an aire, Ciod a dh'eisdeas sihh." 

Is e aithne sheasmhach arTigheama d'a uile mhinisteiii 
11 an soisgeul a shearmonachadh do gach creutair." A'nis 
dod e an soisgeul ? Sgeul aoibhneach do shaoghal caillte; 
agus tha so na aonar a dearbhadh * cumhachd Dhe chum 
dainte duinei" uime sin, cha'n urrainn duil a bhi "ri cumh- 
fchd .•" gu brath far nach'eil an sòisgèul ùir a shearmonach- 
adh. Ach na's ro-shoilleire, co à tha toilltinn ainm searmon- 
aiche an t'soisgeil ? An duine a bheir air aghaidh gu firinn-* 
(àch na trì puinc shonruichte sin — Leir-sgrtos Saorsa, 
agus Ath-nuadhachadh. 

3 Air a threoruchadh le canain an tèagàsg'nèamhaidh, tha è 
lèttchainn do'n duine a LeìRsgrioS iomlan anns a cheud 
Adhamh; gu bheil cridheachàn han uile dhaoine, z thaobh 
p tuiteam, «* cealgach thar na h-uile nithe, agusdo leigrli- 
■8:" Ier. 'xvii 9. M gu'nv bheil aingidheachd a» duine co 
Oor air an talamh, gu bheil uile b^reithneacnadh agus 
ìttiuainte a dhridhe amhain olc, agus sin an comhiuidh; Gen. 
Jt6. Tha'n cinne-daonna na's faide air àn ainmeachadh 
$Wrair an "lionadh do'n uilè èucoir striopachas, oìc, shannt, 
ghi-run ; lan do f harmad, do mhortadh. dò cnonnsachadh, 
Jo cljeilg, do dhroch-bheusaibh; nari luchd-eogarsaich *nah 
ttchd anacainnt, 'nan luchd-fuath air Òià, 'nan luchd tar* 

Euaibhreach, 'nan luchd-raiteachais, 'nan luchd-curaadk 



uilc, eas-umhal do pharantaibh, ea-ceillidh, 'nan luchd-bris- 
idh coimhcheangail, gun ghradh nadurra, do-reiteachaidh, 
neo-thruacanta." Rom i. 29, 30, 31. Aris, anns an treas 
caibideal do'n litir cheudna, tha e air a radh mu'n chinne- 
daonna uile, u Chlaon iad uile as an t slighe, tha iad uile 
mi-tharbhach, cha'n'eil neach a tha deanamh maith, cha'n 
'eil fiu a h-aon; is uaigh fhosgailte an scornach; iabhair iad 
cealg le'n teangaibh, tha nimh nan nathracha nimhe fuidh'm 
bilibh .• aig am bheil am beul lan do mhalluchadh agus do 
sheirbhe, tha an cosa luath a dhortadh fola, tha leir sgrios 
agus truaighe nan slighibh: agus slighe na sith cha b'aithne 
dhoibh," agus an ni a's measa uile, " chaVeil eagal 17 e fa 
chomhair an' sùl." Rom. iii. 12—19. Cha n'eil an so fathast, 
ach cunntas ro ghoirid mu staid an duine o fhocal De; is i 
eachdraidh a Bhiobuill eachdraidh ar gineil air tuiteam agus 
air a thruailleadh. Anis " tha fearg Dhe air a foillseachadh 
o neamh an aghaidh gach uile mhi-dhiadhuidheachd> agus 
eucoir dhaoinp £ ao"* m tha binn ohothromach an lagha 
naomlia ?» ^ ia a,r a t(>,lt amacn cne ana an aghaidh nan 
.. A ,aoine chum ditidh; "oirise tuarasdal a pheacaidh am 
,us," agus " an t-anam a pheacaicheas gheibh e bas:" agus 
tha na nithe sin scriobhta, " chum gu druidear gach uiie 
bheul, agus gu m bi an saoghal uile buailteach do dhiteadfi 
Dhe." Mar so cu»ridh am ministeir firinneach air tus aij 
ceill, •* leir sgrios a chinne-daonna." 

Saorsa trid losa Criosd na aonar, is e an ath-sheanachai 
a sparras e chum a ehridhe. ChaVurrainn oibre sam hhi 
agamne na locndan a chuir sinn an gniomh cheana a thoirl 
air falbh gu brath. Rinn oganach mi-shona caoidh mar so aii 
son a chionta, leis an d'fbag e bheatha buaiJteach do lagh èj v 
drucha, " Rinn mi, ars esan, an ni sin a mhiil rni, agus nl 
\nach urrainn mi gu brath e thoirt air ais a ris " Ceait maj 
Vin tha emaille ruinne, rinn ar deanad^is ar milJeadh, agua 
iaà sin ch»*n urrainn sinn an toirt air an ais gu brath. Cheuij) 
an TtgÌream Iosa a steach rnar urras air son an duine, agtfs 
" dh'fhuilifg am firean air son nan neo-fhirean, chum guV 
d'thugadh e sinne gu Dia," agus cha'r.'eil " ainm air bitl 
eile fuidh ne&mh air a thoirt am measg dfcaoine, tre 'm feuci 
duine a bhi air a thabhaladh, ach ainm an Tighearna Iosi* 
Criosd:" oir " tha saorsa na fhuil-san, eadhon maitneanfci 
n'ar peacanna a reir saibhreas a ghrais; agus tha sinn air nl 
fireanachadh gu saor ìe gbras, tre'n t-saorsa a ta ann an loss 



t, 

k 
[osa 

leac 

JDQ 

f]0: 

Ìthi 
ta 



Criosd, neach a shonraich Dia na iohairtr reitich, trid creid- 
imh na fhuil, chum fhireantaehd f hoillseachadh le maithean- 
■ as na'm peacadh a chaidh seachad;" agus so uiie a dh'fhoill- 
seachadh na diomhaireachd mhor so a tha air a leigeadh 
1 ris san t-soisgeul, *' cia mara dh'r'heudas Dia a bhi cothrom- 
ach, agus gidheadh na fhear-fìreanachaidh air an ti a chreid- 
eas ann an losa.-" Roni. iii. 24, — 27. Ni'n gabh ministeiv 
firinneach an t-soisgeil do dhanadas àn fhireantachd a 
shaoilear a bhi aig an duine a mhea^gadh mailie ri saorsa 
Iosa Criosd, o'n is i fhireantachd san, (a tha do na h-uile 
agus air na h uile a chreideas,") an t aon dochas air fhoill- 
seachadh ann am focal De air an urrainn peacach na h inn- 
tinn iriosail a thaic a leagadh, Is e Criosd a ghiiocas, fhir- 
eantachd, a naomhachd, a shaorsa; an t slighe chum au 
Athar; firinn a Bhiobuill; agus beatha anamanna a shluaigh 
a ta creidsinn. Anns na h uile seadh aig an fhocal 'S esan, 
" na h-uile anns na h-uile." 

Is e'n comharadh mu dheireadh aig ministeir fìrinneach 
an t-soisgeil, gu'n d'thoir e air aghaidh teasgasg ro-chud- 
thromach an Ath nuadhachaidh agus naomhachaidh tre 
chumhachd an Spioraid Naoimh air anamanna na h-uile 
do'n mhuinntir thaghta, a cheannaich fuil an Fhir- 
shaoruidh. Tha e creidsinn, gu'n robh iad sin uile air an 
roimh orduchadh gu bhi air an deanamh comh-chosmhuil ri 
iomhaigh na diadhachd, gu'm bi iad ann an am iomchuidh 
air an naomhachadh, no air an cur air leth air son Dhe, 
chum's gu'n caith iad am beatha air a toirt suas chum a 
ghloir, a reir riaghailt neo-atharruicbte a lagh naomha-sa!n; 
no a cordadh ri canain an scriobtuir, tha e feuchainn, gCl r r 
eigin duinn a bhi, air 'ur " n-ath-nuadhachadh, no air 'ur 
breith a ris; no air 'ur bhreith o'n-airde; no air 'ur breith o'n 
Spiorad.* no air 'ur breith o'n t'siol neo-thruaillidh ; no bhi 
air 'ur deanamh'nar nuadh-chreutairean ann an Iosa Criosd, 
no 'nar luchd-comhpairt ùo nadur na diadhachdi no inntinn 
Chrioscl a bhi againn, no Spiorad Dhe a bhi gabhail comh - 
nuidh annainn." Na's faide tha e buanachadh gu cudthromach 
air, nach r eii na h-earranna sin do'n scriobtuir, maiile ri 
eaochladh eile do earrannaibh don bhrigh cheuuna, gu bhi 
air an gabhàil mar bhriathra na cosaìachda gu'n seadh ; ach 
gu bheil cumhachd oscionn naduir air a dheonachadh do'n inn- 
tinn, tre'n urrainn a mhain nadur truaiHidh an duine a bhi 
A 2 



air atharrachadh, agus anam air a' dheanamh sgiamhach le 
grasaibh agus toradh an Spioraid. 

Feuchaidh e gu'r iad sin ari sluagh sonruichte a rinn am 
Fear-saoruidh Naomh " a ghlanadh dha fein, chum gu'm bi 
iad eudmhor mu dheadh oibribh, agus a tha air an deanamh 
comasach air teagasg Dhe ar Slanuifhear a dheanarah 
maiseach anns na h-uile nithibh, anns na h-uile gne do 
chaitheadh beatha, naomha agus diadhachd;" agus mar so, 
am feadh (a tha iad) gu h-uile marbh do'n lagh, mar 
chumhnanta nan gniomh, gidheadh tha iad a faireachduinn 
aitheanta beannuichte, " leis an Spiorad Naomha, air 
a ghearradh air an crìdheachan ;" uime sin tha iad a toirt 
urram dha na cheanglaichean siorruidh, agus iad a caoidh 
an grainealachd laitheil na shealladh-san. Mar so bithidh 
ministeir an t-soisgeil air a ghleidh o inntinn a luchd-eisdeachd 
a chur air seacharan le bhi cumail a suas nacumhachdan a 
shaoilear a bhi aig an toil dhaonnachdail, mar gu'm b'ann 
uaithesan leis an aill, na uaithesan a ruitheas, agus ni h-ann 
o Dhia a tha nochdadh trocair. 

Ni mo a chuireas e gu dali an ceill ciod am maith mor is 
urrainn aon chuid an riasan, na choguis aig duine nadurra 
a dheanamh j an uair nach urrainn dha ach riasanachadh o 
ghliocas a shaoileas e a ta aige fein, ni a ta air a chur an 
ceill ann am focal De, gu bhi, " talmhaidh, collaidh, agus 
diabhlaidh .•" Seum. iii. 15. agus uaithe so cha'n 'urrainn 
dha gu brath a bhi air ath-Ieasuchadh le coguis air a dalladh 
agus air a truailleadh, do nach aithne cia co firinneach a 
bheir i caismeachd seachad, ach is urrainn miodal gu h-uamh- 
asach, ag radh " Sith, sith, an uair nach 'eil sith ann do'n 
aingidh," do'n neach a tha a's eugmhais Chrisod, do'n 
pheacach neo-athnuadhaichte. Mar so deanadh iadsan uile 
aig am bheil meas air rabhadh Chriosd, an aire thoirt Ciod 
a tha iad ag eisdeachd," A reir nan riaghailtean sin, a bha 
ach beag air an toirt focal air fhocal o'n scriòbtuir, iarradh 
iad a deigh " na firinn, an t iomlan do'n fhirinn, agus gun ni 
sara bith ach an f hirinn;" agus gheibh iad am beannuchadh 
aige air an cridheachan fein, agus dochas glormhor air a 
chur rompa ann an sJainte shaor an t-soisgeil. 

2. " Thugaibh an aire Cia mar a dh'eisdeas sibh." Feudaidh 
so a bhi air a thoirt fainear mar a bhi buntuinn ri giulan 
agus gne fear-eisdeachd an t-soisgeil. Bu choir do fhear- 
eisdeachd an t-soisgeil guidhe air son gne a reir an t-soisgeil; 
is e sin, gne iriosal agus so-theagasg. Is iad an dream is 



glice agua is roo a tha air an toirt fein suas do dh'eagal an 
Tighearn, is ro mhothachaile gu'm bheil feum aca air teagasg, 
agus is toigh leo suidhe aig cosan Iosa, chum's gu'n cluinn 
iad a bhriathra. Tha aithrichean ann an Dia ga'm faireachd- 
uinn fein fathast neo-iomlan, agus tha deidh aca air a bhi 
foghlum. Ma's e so gne an samhuil sin a tha co glic agus 
co maith, cia neo-chubhaidh a ta e an uair a ta am fior 
nuadh-chreideach ann an diadhachd muinghinneach gu'r 
aithae dha na h-uile ni, na ciod am beannachadh ris an ion 
fiughair a bhi, ma tha spiorad an uabhair agus na fein-speis 
a seideadh suas a bharailean diomhain, am feadh a tha e na 
shuidhe fuidh f huaim iriosal na firinn dhiadhaidh? Cìuinneam- 
aid an t-Abstol Pol mu thimchioll an ni soj " Atuidh 
an t-eolas suas, ach bheir gradh foghlum. Agus ma ta aon 
duine a' saoilsinn gu bheil eolas ni sam bith aige, cha'n 
aithne dha aon ni làthast mar bu choir dha aithneachadh s 
oir ma shaoileas duine gur ni eigin e fein, gun bhi ann ach 
neo-ni, tha e'ga mhealladhfein.-'' 1 Cor. viii, 1, 2, Gal. vi. 3. 
Bu choir do gach fear-eisdeachd an t-soisgeil uime sin a 
chuimhneachadh gur e duine a tha e cluinntinn, cha'n e 
aingeal; duine aig am bheil comh-aigne ris feiiij agus 
deanadh e a chridhe fein a cheasnuchadh; feudaidh e bhith 
gu'm faic e tuilleadh aobhair ann fein gu caoidh a dheanamh 
airson a dliroch-eisdeachd, no gheibh e anns a mhinisteir 
gu choireachadh, air son a dhroch-shearmonachadh. Gidh- 
eadh tha e air a cheaduchadh, gu'm bu choir sreang a bhi 
air a tharruing, agus chaVe beagan crionnachd a bhitheas 
feumail chum an t sreang a tharruing; oir gu cinnteacb, 
chaVeiì e ri bhi air a ehlaradh air luchd eisdeachd gu bheil 
iad gu gabhail ri mearachd air son firinn, na ni gun seadh 
air son tuigse; ach cha bhi inntinn iriosal air a fagaii ann 
am meailadhsam bith do thaobh an ni so.« oir a deir Criosd, 
" Ma's aill le neach sam bith a thoilsan a dheanamh, bithidh 
fios aige rau'n teagasg an ann o Dhia a ta e, na'm bheii mise 
a labhairt uam ftin." 

A ris, cha 'n e mhain gu'm bu choir dhninn eisdeachd le 
h-inoslachd, ach Je h-unmigh. Tha urnuigh a seoladh an 
thear-eisdeachd gu amhaic thairis air anmhuinneachd an 
t-searmonaiche, agus gu bron a dheanamh air scn anmhumn- 
eachd fein . mar so tha e air a dheanamh comasach air beath- 
ichadh a tharruing o na h-uile ni ^aith a bha air a liubhairt ìe 
taingealachd naoniha an lathair Dhe. 
a3 



6 

. Bithidh aig na h-uile fear-eisdeachd, a tha sealbhachadh 
spiorad na h-urnuigh deadh-chail air son searmoin spioradail ; 
ni e feisd air maith cait' air bith am faigh se e. — " Tha ocras 
agus tart na corach air," agus am feadh a tha a chail mar so 
air a suidheachadh air son biadh spioradail, bithidh beag suim 
air a ghajbhail leis io fhior dheasachadh na searmoin ; ni 
h-eadh, na bharail-san searmoin air am bheil tuilleadh sa 
choir do dheasachadh, is searmoia i a tha daonnan air a mill- 
eadh } tha cail thruaillte air a dearbhadh le bhi sior iarruidh 
air son na meise is airde deasachadh. Chuir an Naomh Pol 
cul ris an doigh ard-labhrach so air searmonachadhj cha 
d'thainig e le oirdheirceas cainnte, no le gliocas daonna idir 
chum an soisgeul a shearmonachadh do na Corintianaich, mar 
a ta e fein a cur an ceill; cha robh fhocal agus a shearmon- 
achadh " ann am briathraibh milse gliocas daonna, ach ann 
lan-dearbladh an Spioraid, agus a' chumhachd," an t»eagal 
agus gu'm biodh anamanna air am mealladh leis — " an t-eagal 
agus gu'm bìodh an creidimh-san a seasamli ann an gliocas 
duine agus ni h.ann ann an cumhachd Dhe. 

An Jeithidibh sin do luchd eisdeachd, uime sin, dh'fhogh 
luim iad ciod is urrainn Dia na aonar a theagasg : sin re radh, 
gu'r urrainn duine, ann an seadh spioradail, a bhi air a 
" bheathachadh le h-aran a mhain ;" tha an leithide sin a 
'tèachd beo air Criosd, " aran na beatha,"j agus ann am 
mealltuinn na beatha so tha iad a sealbhachadh sogh is sogh 
mhoire no tha na h aingiì fein a mealtuinn. 

ct Ni'n do bhlais aingil riamh gu h-ard, 
Gras na saorsa, is an gradh, 
A nochd an Slanuif hear na Bhas." 



cre, 

I-ai 
ftiii 



cono 
sicbi 
ina'e 

pirdl 

m 



Qan aite mu dhcireadh ì Bheir an deadh f hear-eisdeachd 
an t-searmoin dhachaidh leis, agus mar bi aige ach beag aite 
air a son na cheann, bheir e oidhìrp air tuilleadh aite f haot- 
ainn na chridhe air a son ; ma chailleas e cuid do'n t-seadl: 
aice, ni e stri gu tuilleadh do'n aiieadh aice a ghleidheadh, 
Tha deadh-ghiulan cumanta ag iarruidh gu'n seailadh rj£ 
h-uiìe cosmhuil ri naoimh ann an -aoradh foìlaiseach, ge'cj " Cr 
ghiulain iad iad fein cosmhuil ri peacaich aig an tigh ; ach h 
e'n - deurbhadh a's cinntiche air fear-eisdeachd tarbhach '< 
ghiulan agus a dheadli chaitheadh-beatha an taobh a stigt 
d'a dhorsan ; tha tighean Dhe dhoibhsan cosmhuil ri aiteaclij J 
an margaidh spioradail, as a sin tha iad a faotainn an goirei 



spioradail, ach tha iad gan gnathuchadh agus g'an cnamh aig 
an tigh i am feadh a tha esan nach'eil ach na fhear-aidmheil 
a mhain, cosmhuil ri neach a tha dol do'n mhargadh cheudna, 
agus a pilltinn le bhascaid co falamh sa thug e leis i. ** Agus 
tha iad a' teachd do d'ionnsuidh mar chruinneachadh sluaigh, 
agus tha iad a suidhe ann ad lathair mar mo phobull-sa, agus 
tha iad ag eisdeachd do bhriathran, ach cha'n'eil iad 'gan 
deanamh ; oir tha iad a' taisbeanadh moran graidh le'm beu?, 
ach tha an cridhe a' dol an deigh an sainnt :" " Shearmon- 
iticheadh an soisgeul duinne, amhuil a rinneadh dhoibhsan .♦ 
ach cha robh tairbhe dhoibh anns an fhocal a chaidh a' 
shearmonachadh, do bhrigh nach robh e air a mheasgadh le 
creidimh anns an droing a chual e .•" Mar so theid an 
t-aingidh do'n mhargadh spioradail so co maith agus co tric 
feudaidh e bhith ris a chreideach> ach cha d'thoir e ni as, thig 
e mar a dh'f halbh e, gu brath gus a'm bi an soisgeul air a 
mheasgadh ann le creidimh, gus an d'thigje da ionnsuidh, cha'n 
ann an am focal a mhain, ach mar an ceudna ann an cumh- 
achd, agus anns an Spiorad naomh, agus ann am mor lan- 
dearbhachd," a toirt air pilltinn o «* iodholaibh a dheanamb 
seirbhis do'n Dia bheo agus f hior :" Esec xxiii. 31. Eabh; 
iv. 2 1 Tesal. i. 5, 9. 

3. •' Thugaibh an aire CO a dh'eisdeas sibh." Tha e air 

aithne gu'm biodh an t-easbuig, na fear-coimhead spioradail, 

neo-lochdach, gu'm biodh *' deadh-theisteas aige na'm measg- 

san a tha an leth-muigh. ,, Mar *eil a leithid sin do chliu 

aige, cha'n'eil e iomchuidh air son a leithid sin do dhreuchd. 

Droch dhaoine, uime sin, biodh an tiodhlaca ge b'e air bith 

co mor, cha'n urrainn dhoibh gu brath a bhi nan searmon- 

l aichean maith: cha*n fhiach an searmoinean ni sam bith, 

na's lugha no tha iad air an dublachadh le urlabhradh a's 

( oirdheirce a chaithe-beatha naomha agus eiseimpleireach: 

ì seadh, ua's faide, mar is motalanna an t-searmonaiche, is ann 

a's measa a bhitheas an ni a leanas o' shearmonachadh ; oir 

. am feadh à tha an^Criosdui air a chradh, tha na cealgairean air 

J an cruadhachadh nam peacannaibh ; agus tha an t-ana-creid- 

j each ri buaidh-chaithreim an uair a tha an leithide sin do 

dhaoine nach'eil air an coisreagadh, a tha àg ainmeachadh 

ainm Chriosd, agus nach'eil a tregsinn eucoir, a gabhail do 

| dhanadas searmonachadh. 

Tha deadh-bheusan nadurra amhain an taobh a stigh do 
' chomas coguis nadurra gu ruigheachd orra, eadhon aig an 

A 4. 



8 

ana creideach fein ; uime sin, is e'n searmonaiche deadh- 
bheus.ch nadurra an t-Iudas sin a bhrathas a ruhaiehfttir le 
poig .• th^ an torc-nimhe a* an fhridh a de tramh na's lugha 
do chron anns na liosan a tha air *n suidhe chadh le duine, 
no tha ?n Jeithide sindo mha^ruidh al'cidh ann an cu'aidbibh 
chacrach a deana.i h ann an lios Tightarna nan sluagh. An 
leithide sin tha sinn a faotainn a mach gu'n robh iad ann, 
earihcn ann an ceud linnibh a chreidimh Chriosdui. " Agus 
eiridh daoine dhibh fein, a labbras nithe fiara, chum rìei<>cio~ 
buiJ a tharruing 'nan deigh fein," Gniomh xx 30 Uime 
sin, thig da<>ine caracb sligheach a laihair anns gach linn do'n 
Eag ! ais, n?n tuis-mhulaid do na daoine diadha;dh, agus nar*. 
ceap-tui>lidh do'n t saòyhal. 

Ao rìean an Criosdui, uime sin, feitheamh aìr an Jeitbidibh 
sìn do (haoine ? Am bi curam m'anama aig an duine sin. 
nach'ed a gabhail curam s?m bith da anarn fein ? Ni a tha 
cordadh ris an ni a tha P:d ag radh, «« Oir mur aith/ie do 
dhuine a thigh fein a rtaghlachadrr cionnus a ghahhas e 
curam do eaglais Dhe? s Feudaidh e bhi cruaidh ra chomh- 
dhunadh co dhiu a tha tuillearih uilc air a dheanamh ìei^ na 
teagasgaibh mearachdach, no le droch cakheadh beatha nan. 
abstola-breige sin; ma dh'eisdeas sinn iad, tha sinn na\* 
ìuchd comhpa rt d'an droeh oibre, agus a guLihe gu ma 
subhach dhoibh. Da^ineair an iempach'.dh le sc!eo bhriath- 
thraibh amhain, no le tiodhlacaibh an lekhidibh sin do shear- 
monaichean, comhdaich'dh iad aai bithchioivas a bhi do'n 
droch ghne cheudna riu fein; agus far am bheil iad, tha 
Eaglais Chriosd cinnteach gu bh; air a salachadh !eo, .am 
feadh a bhios muinntir iompaichte a mhinisteir yiaomh agus 
choisrigte aig CriOsd, (aig a'm feud rioahlaca iosal agus 
suarach a hbi fathast, 'ged a robh iad tearc ann an aireamh) 
do'n dedbh cheart .* agu.s «« Ciod e am moll do'n chruith- 
neachn? deir an Tighearn .•" '« Cha do ehuir mise na 
faidhe^n so a mach, gidheadh ruirh iad,- cha do labhair mi 
riu, gidhea !h rinn iad faisneachd. Ach nam biodh iad air 
seasamh ann am chomhii.le sa, an sin bheireadh iad air roo 
shluagh ii)] bhriithran eisdeachd, an sin bheireadh iad orra 
pilleadh o'n slighe aguì o aingidheachd an deanadais; An 
Dia diu do laimh mise, deiran Tighearna? agus nach Dia 
mi am fad as? Feuch, tha mise 'n aghaidh rn muinntir-a ta 
faìsneachadh aislingean breige, deir an Tighearn, agus $j 
ta 'gan innseadh, agus 'a toirt air mo shluagh-sa dol air 



reachran le'm breugaihh; agos le'm hriathra : hh faoine gidh* 
eadh ha -'o c ! .uir m's 'o n-ach i. j d, r.ì mo thug rai ailhne 
d!i hh; :ir an aohhiù: sin cba dea« bìd air aon chqr tairbhe 
dc n t-sluagh >o, d >n- a« Tighean*:, 4 ? Q' r " ma ihreoruscheas 
dall da ! ! eile, tuitidh - »ad araon anns a' ch!ai;: ,! raar so chi 
sin:. nach'eil gealiadh air h'tb aig nminntir, gu'm buannaich 
iad rai sana hitb, le bhi fuidh eisd achd na'm ministeirean. 
sin, oach'eil-airan cur a maeh le Dia. a.n aite buannachd 
a bhi aea, is ann a bhhts aca call cail siorruidh nach gabh 
leasachadh, ma bhasaicheqjs iad aineolach air D:a agus e&Sr 
pmhaJ do'n t-soisgeul. ler. xxik, 21, C Z% 23, 33, Mat> 
xv. 14-. 

4. " Thugaibh an ^ire, 'Cait an eisd sibh."— Gu ma fearr 
leibh arap a bhi agaibh ann ?n sabhal na puinnsean ann aa 
luch.irt. Uime sìn, is e'n dearbhadh a's laidire air inntin:?. 
aineolach agus neo ath-nuadhaichte, an uair a ta sluagh a 
toirt aoraidh do Dhia, cosmhuil ri Phurir-lch, M a reir beul- 
aithris nan seanair;" gun a chuid i« lugha dobhfas spioradail, 
na do aithne ann an eadar.dhealuchadh a chu eadar firitm 
agus mearachd, eadar an doigh aoraidh a tha taitneach am 
fianuis Dhe, seach an t-aoradh mich'eil, cch cosmhuil ri 
rauinntir nah-Aithne, ag aor dh " do'n Dia neo ■aithnichte." 
Uaidhe so tha a'm fear-eaglais ann an coslas a mhain, air 
a phosadh ri ballachan a» io; aid a dh'icnnsuidh an robh *e 
na oige air a sheoiadh gu doi, a saoilsinn gu bheii e ag 
atharrachadh a chreidunh, nan atharraicheadh e ionad 
aoraidh; 'ged fheud e bhith, an deigh so uile, rach robh 
creidimh idìr aige ri atharrachadh.* arn feadh a t'ia 'rn fear 
a tha dea'uichte o'n eaglais ?.nn an coslas (gu'n ni sam bith 
na's lugha do riasan chum a chreidsinn) ag oibreachadh 
fuidh 'n chumhachd cheudna; mar so tha eadar- dhealuchadh 
bharaiiean am measg d'aoine air an raoighneachadh roimh 
fuinnnibh an t-s^isgeil nach fheudar a rnheas; agus tha, 
daoin i aig nach'eil eolas air Dia tuiilcadh a's bithchionta air 
an cumail sun^ le daoinibh agus misne?ch air a thoirt dhoibh, 
'g d ts nd luchd-rnealluidh a chinne -dsonna, " Anis bu 
mnic do B^elial mic Eli; cha b'àithne dhoibh an Tighearna.•' , 
gidheadh oria iad a frithealadh aan an dreuchd na sgartacbd 
araon, air chor's gu'n dY haair an Tighearna cron do Eli 
an athair air an son s anns na briathraibh sin, ag radh, 
" C ar son a t.hii sibh a' deanamh tair air m' iobairt, auus 
air mo thaohartas a dh'aithn mi ann am aite còmhnuidh, 



10 

agus a tha thu toirt urraim do'd mhic os mo chionnsa, gu 
sibh fein a dheanamh reamhar le roghadh uile thabhartas- 
aibh mo shluaigh Israeil ?'' Cluinneamaid a nis am breith- 
eanas a bhagair Dia air Eli air a shon so, " Agus an duine 
sin, agad nach gearr mi as o m' altair, bithidh e a chlaoidh 
do shul agus a chradh do chridhe: agus basaichidh uile 
ghineil do thighe ann an treine an neart Agus bithidh so 
'na chomhara dhuit, a thig air do dhithis mhac, air Hophni 
agus Phinehas: ann an aon la basaichidh iad le cheile:" 
Tha mor aobhar eagail a ghabhail, gu bheil lionmhoireachd 
do mhinisteirean agus do shagartan ann 'nar laithibh fein, do 
nach aithne an Tighearna, cosmhuil ri mic Eli: 1 Sam> ii. 
12, — Leughaibh gu deireadh a chaibideil, agus faicibh ciod 
a tha an Tighearn ag radh; mar an ceudna faicibh, Ier. 
ii.8. 

A nis feudar na nithe so a thoirt fainear, agus fior Chrios- 
duiean a bhi fathast air am fagail gu eadar-dhealuchadh 
coguiseach, mar a tha e do thaobh cuid do riaghailtean agus 
do chleachduinean o'n taobh a mach, ni an deigh so uile 
nach'eil a beantuinn do theisteas f hior chudthromach a 
Chriosdui — agus nach bu choir do na gnothaichean a's 
lugha daonnan an rathad a thoirt do na gnothaichean a's 
mo? Gu cathachadh air son daoine agus buidhnichean air 
thoiseach air a bheannachadh sin nach feudar a mheas, an 
Soisgeul, is e clachagan boidheach a racighneachadh roimh 
neamh-nuidean luachmhor. Am bheil e comh-chorrìadh rr 
riasan no ri firinn, gu'n suidheadh am fear-eaglais ftudh 
mhearachd agus obair mheallaidh o'n chrannaig, do bhrigh 
gu bheil e cluinntinn samhladh do bhriathra fallain air an 
liubhairt o'n aite shuidhe ? Am bheiì e dearbhadh gu'm 
bheil meas aig air na firinnibh fallain soisgeulach a tha air 
an cur sios ann an leabhar urnuigh na h-eaglais, an uair a 
tha e cluinntinn a bhi cur nan aghaidh co graineil leis a 
cheart neach a tha 'g'an leughadh ì An dean am Fear a 
tha dealuichte o'n eaglais uaill a fior-ghloine aoraidh, labh- 
airt le h-ion^nadh mu thimchioll Sailm agus Laoidhean an 
duine chrabhaich agus urramaich sin an t-Ollamh Watts, am 
feadh a tha'n Soisgeul air a shearmonachadh air chall anns 
a chomh-thional ? Biodh e air a chuimhneachedh aig na 
h-uile am, gur e searmonachadh an t-soisgeil ann an lairah 
an Spioraid shiorruidhf ordugh mor Dhe air son iompachadh 
agus slainte a chinne-daonna ! Amhaircibh far an aill leibh, 



11 

ir.ns gach comh-thional anns nach'eil an soisgeul; an sin 
tha 'm bas a buadhachadh. — Agus cait' air bith am bheil e 
lir a shearmonachadh, nach e focar na beatba e do'n 
luchd-eisdeachd? Am bheil peacaich mharbh sam bith air 
am beothachadh, ach leis an fhuaim aoibhneach sin a tha 
toirt beatha? Ni'n comas do naoimh sara bith fas ann an 
gras, ach mar a dlreisdeas iad focal a ghrais, leis am bheil 
iad amhain air an deanamh comasach, " gu fas suas do Dhia 
anns na h-uile nithibh" ? 

Shuidh deadh bhoirionnach aon uair fuidh eisdeachd 
Ministeir soisgeulach oirdheìrc anns an eaglais-Shuidhichte ; 
an deigh dhasan dol gu gloir, bha i fathast suidhichte air 
nach fagadh i'n eaglais, aan an dochas, gu'm biodh an 
soisgeul fathast air buanacbadh anns an doigh cheudna, ach 
am fear a thainig an aite an duine mhaith so, ghnathaich e 
na h-uile comas a bha aige a chur an aghaidh na'm firinhibh 
a bha air an searmonachadh roimhe; air do fhaighidin na 
deadh-mhnatha a bhi air ruith a mach ann an uine bheag, 
runaich i mar so innte fein, agradh, " Mar d'thig an sois- 
geul ann am dheighsa, Je beannachadh Dhia theid mise na 
dheigh-sa .*' agus bha i sona, bha sin aiee ra f haotainn ann 
an tigh-cruinneachaidh dlu dhi, ni nach robh na b'fhaide ra 
fhaotainn anns an eaglais. 

Bha deadh.bhaintighearn eile ann aìr an robh mor mheas 
airson a h-ainm diadhaidh, a bha air a togail suas na neach 
dealuichte o'n eaglais, a shuidh fuidh mhinisteireachd aon 
a mheasg tomhas mor do'n mholì mailie ris a chruithneachd; 
chaidh f heoraich dhi, cia mar a bha i na h-urrainn feitheamh 
air a leithid do mhinisteireachd, fhreagair i gu'n do c ruiddil 
i am moll as a chruithneachd.' Ach nach biodh e na bu tarbh- 
aiche dhi an tigh-cruinneachaidh fhagaiì a dhol do'n eaglais, 
ma bhacruithneacbd neo-mheasgta an t-soisgeil air a fhrith- 
ealadhinnte ? Agus an sin dh'fheudadh i a ruiddeal fhagail 
aig an tigh .• tha e na obair pheanasach suidhe le leithid do 
ruiddil am feadh a tha sinn ocrach agus a sireadh a bhi 
beathaichte. 

Ann am briathraibh goirid, caite am ba choir do naoimh 

Iosa cruinneachadh, ach a'm measg comh thional nan naomh? 

ar am bheil Di-a na chuis eagail da rireadh : Ciod bu choir 

hoibh a leantuinn co mor ri meall neulach teine na firinn 

hiadhuidh ? Agus ma tha Dia, ann an trocair ag amharc 

thairis air mearachdan ar n-eaglaisean talmhaidh, far am 



12 

ji 
bheil fathast a bheannachadh agus a chumhachd airfhaireach 
duinn; nach feud duil a bhi againn, gun d'thoir an Tighear- 
na maith maitheanas da sheirbhsieh ann an nithibh a's lughs 
eudthrom, an uair a tha iad ag iarruidh an deigh nithe a 
gu neo-chriochnach na's mo cudtlirom, sin re radh ; anj \ 
t-aon teagasg a tha feumail chum slainteP 

5, «« Thugaibh an aire Guin a dh'eisdeas sibh." — Clanc 
bheag an uair a gheibh iad tuigse an toiseach, tha iad ga'm \ 
faotairm fein neo-uighimichte le heolas; uime sin, an uaii 
a mhothaicheas iad cion tuigse nan inntinn, tha iad gu 
nadurra ag iarruidh as a dheigh, agus a feoraich mile 
ceist ; mar sin chaV e mhain gu bheil an Criosdui a tha 
air ur-bhreith ro mhion le- feoraich, ach tha e gu bitheanta 
na f hear-eisdeachd mor shearmoinean ; agus anns a chas 
so, ma tha e gu bhi air chliuthachadh ann an eud naomha, 
tha e air f haghail air uairibh fada air deireadh ann an crion- 
nachd; bu chuidhe dha bhi air theagasg gu caomhail, agus 
nih-ann air a dhitcadh le braise. 

Gu feitheamh air an t-sabaid, is e dleasnas nan uile e, agus 
an coir dhligheach mar an ceudna; tha e dubailte an-iochd 
mhor, araon do'n chorp agus do'n inntin, an seirbhiseach a.'s 
bochda aig Dia chumail air ais o dhleasnas co cudthromach, 
o dhlighe co mor.* ach ni'm feudar fiughair a bhi ri seirbhis 
amanna eile, ach a mhain mar a cheadaicheas staid ghnoth- 
aichean. 

Thasluagh an Tighearn air.am faotainn am bìthchiontas 
a'm measg nam bochd, agus tha iad a.fulang ceartas a 
mhallachaidh, " Ann am fallus do ghnuis ithidh tu aran:' 
Mar'eil uime sin, aon chuid uine na cothrom aca air feith- 
eamh co bithchionta sa bu mhiann leo air amanna tha air 
an orduchadh air son saothair laitheil; gidheadh am 
feadh a tha iad ri spairn air son an aran laitheil, cha 
bhi aran Ean neamh a dhith orra .• is e slighe an dleasnais 
an t-slighe thearuintej feudaidh sinn tuiileadh sa clioir 
eisdeachd, co maith ri tuilleadh. a's beag; agus is fearr 
beagan air eisdeachd gu maith na moran air a dhroch 
eisdeachd; feudaidh siol an eolais a bhi air a chur, aon 
chuid tuilleadh is tana no tuilleadh is tiugh; is iad an dream 
a's fearra ghabhas a steach eolas diadhaidh, a's fearr a bheir 
a mach toradh na fireantachd. Uime sin, feithidh an duine 
bochd na's fearr air tigh Dhe, an uair a ghairmeare, le gutb 



pai 
irnÌ! 
b 

u 

pui 
aar i 

m :: 
rahor 
n, 
b; 
[Ofl 
1-iOii 



10*; 

bhì 

urri 

m 

k 

adh 

lOll; 
1 



13 

ceadachidh an f hreasdail e ; agus cha'n'e mhain gu'm feith e 
gu h-aoibhneach air an leithidibh sin do shochairean, ach 
ath-cheannaichidh e aimsir, chum's gu'ra feud e'm'niealtuinn 
reidh ris an fhirinn. 

Ach ni'm bheil an toirt fainear so a ruigheachd air na 
h-uile air chor sam bith ; an leithidibh sin is urrainn a radh 
ann an tomhas gar leo fein an uine, bu chuidhe dhoibh am 
feum aice a thoirt thairis gu cliuteach churn am maith sior- 
ruidh. Is e'm' Biobull leabhar Dhia, air an aobhar sin, is 
cisde ionmhais ghliocais agus eolais e riach bi gu brath air a 
thraoghadh ; am feadh a tha firinnibh araid an rola naomha 
sin air am foillseachadh co soilleir, is nach d'theid an luchd» 
turuis, (ged nach bi annta ach daoine baoghalta, agus lean- 
aban ann an eolas) air seacharan innte;" oir tha teisteas agus 
buaidhean Dhia gu bhi air an toirt fainear mar aon earrann 
do sheanachas an fhoillseachaidh dhiadhaidh, agus tha iad 
sin uile neo-chriochnach glormhor ann an naomhachd, Cia 
mar a's urrainn creutairean, a tha criochnach, na seanachais 
sin a tha neo chriochnach a thuigsinn ? Ma tha nithe glor- 
rahor na cruitheachd eadhon os cionn ar tuigse, cia mor ig 
mo na sin tha nithe glormhor neo-chruthaichte aig am bheil 
am bith ann an Dia a mhain, mar sin ! " Co le rannsachadh 
is urrainn an t-Uile chumhachdach fhaghail a mach gu 
h-iomlan f 

** Da oibre cha leir dhuinn ach cuid" 
" 'S cha tuig sinn iad sin fein" 
'* Ach tairneanach a chumhachd mhoir" 
" Co dh'fheudas chuir an ceìll ?" 

Ach tha 'm foillseachadh a tha air a thoirt seachad le Dia 
i buntuinn gu sonruichte do nithe glormhor na saorsa. An- 
toibhinn do'n leithidibh sin a chaitheas am beatha agus 
: bhasaicheas aineolach air na nithe glormhor sin ! Ach co 
3 urrainn an airde agus an doimhne, am fad an leud aig 
;radh Chriosd aithneachadh a tha dol thar na h-uile eolas? 
?ha saibhreas Chriosd na shaibhreas do rannsachaidh. Uime 
:n feudaidh Criosduiean an uine agussiorruidheachd achaith- 
adh ann am beachdachadh air saibhreas, agos air nithe 
Iormhor nach faca suil, agus nach cuala cluas, agus nach 
'thainig riamh ann an cridhe duine a thuigsin gu h iomlan, 
jus fathast nithe glormhor a bhi aca fa'n comhair nac^i 



,u 



14 

urrainn cumhachdan cruthaichte gu bratha athuigsinn. Ni*n 
bheil oibreachadh diadìnidh an Spioraid Naoimh air inntimj 
rahic an duine na's lugha os cionn ar tuigse. Tha na h-iong 
antais sin na's fearr air an tuigsinn atn measg na-m muinntii 
sin a mhothaich iad; is e saoghai nuadh nan gras parras ai 
ath*bhuidhinn; anns an t-saoghal nuadh so tha am bith aij 
a mhuinntir ath- nuadhaichte, agus ann an so th'a iad air a 
call ann an iongantas, agus ann an iongnadh sola-sach. 

Cuiribh ris na nithe glormhcr do-rannsachaidh sin, n 
bheil fa chomhair a Chriosdui, aig am bheil uine agus cothror M 
gu f has ann an eolas a mheudachadh an so, cia mor a 
aige ri fhoghlum o' shamhlachan agus o sgaileachan a; 
Seriobtuir, na h-iomadh earran chruaidh ra thuigsin-n a th 
air am fagail dorcha airsan le caochladh do dh'aobhair, agu 
an sin an fhairsingeachd mhor eolais a tha air thoiseach ai 
ann an coimhlionadh faidheadaireachd, An sin feoraich 
eadh e dheth fein mar e dhlighe a's airde suidhe o f hocì fytf 
a ghliocais cuin air bith a tha e air a f hrithealadh, agu »a 
gash cothrom a ghlacadh le dian thogradh gu fas ann a isk 
gliocas agus ann an eolas De. 



'Sfada a shuidh mi fuidh f huaim 

Do shlainte O mo Thriath; 

Ach fathast 's'lag mo chreidimh air f haotainn 

\Agus 'm'eolas air do bhriathra. 

*S tric mi tathaich t'ionad naomh 
•|s ag eisdeachd ach beag an diomhain; 
Cia beag a chuibhrionn do d' ghras priseil 
A's urrainn mo chuimhne lag a ghiulan! 

A Dhe mhor ! pairtich do chumhachd rioghail 
A thoirt do t'fhocal mor bbuaidh 
Scriobh do shlainte air clar mo chridhe 
'S thoir orm do ghras fhoghlum gu luath. 

Tha na h-earailean a tha air am faotainn anns an ìezbhn 
so, air an eadar-theangachadh o bheurla gu Gaidhlig, ag 
b'e barail an neach a dh'eadar-theangaich e, gu'm feudac 
e le comhnadh an Tighearn a bhi feumail d'a luchd ducl 
aig nach eil eolas air a bheurla, oir is e bharail gu bheil m 
feum aca sin an aire mhaith a thoirt do na h-earailean 



m 

leai 

Gi 

ùng 

cilu 
anc 

%" 
tauii 

UDÌ 

chi 
Dii 

g' ; 
ihoj 

diffif 

labh 

tos 
siorr 

a r. 

jni 



15 

■adhon an rò-aire thoirt, Ciod a dlieisdeas iad t cia mar a 

fh'eisdeas iad> co a dh'etsdeas iad, cait an eisd iad, agus 

|fc a dìCeisdeas iad; agus a chuimhneachadh nach eil am 

or shoisgeui againn ra chluinntinn anns gach uile aite am 

ji »heil teagasg air a thoirt seachad idir, ach ni nach soisgeul 

ù ;, agus an aire thoirt 'ged is e'm fior shoisgeul a dh'fheudas 

inn a bhi 'g eisdeachd, mar eil e air a mheasgadh annainn 

e creidimh, a drughadh air ar cridheachan, agus a leasathadh 

Dilir caitheadh-beatha, ann a bhi gluasad ann an uile aithesnU 

'od libh agus orduighibh an Tighearna gu neo lochdach, an aite 

li ì bhi na bheannachadh dhuinn an cothrom a bhi againn ; gu'r 

u ann a bhios e na mhalluch«dh dhuinn, agus na dhiteadh; Oir 

tiu ,{ * is e so an diteadh, gu'n d'thainig an solus do'n t saoghal, 

?!i igus gu'n do ghradhaich daoine an dorchadas n.'s nio na'n 

ii 3olus, a chionn gu'n robh an gniomharan olc ?' Mar so tha 

à an soisgeu! do aon dream na " bholtrach beatha chum beatba, 

K3 agus do dhream eile na bholtrach bais chum bais •" Tha e 

I na chuis mhulaid, gu'm biodh an ni a dh'orduich Dia churn 

a slainte chinne daonna, a tionndadh a mach a chum an ditidh, 

agus am bais siorruich ; ach feumaidh gur ann mar so a bhios 

a chuis, nuair a bhuanaicheas muinntir lasumhal do'n ghairm 

neamhaidh, Tha e air innseaòh dhuinn anns an fhirinn, 

Gu'm " foillsichear an Tighearn Iosa o neamh maille r'a 

ainglibh cumhachdach, Ann an teine lasarra a' deanamh 

dioghaltais air an droing aig nach'eil eolas air Dia, agus nach 

'eil umhal do shoisgeul ar Tighearna Iosa Criosdi Muinntir air 

an deanar peanas le sgrios siorruidh o lathair an Tighearna, 

agus a ghloir a chumhachd .•" So agaibh cuihhrionn na 

muinntir nach eisd an soisgeul ann an rathad slainteil, "Uime 

sin is coir dhuinn an ro thuiilcadh aire a thoirt do na nithe a 

chuala sinn, air eagal uair sam bith gu'n leigeamaid ruith leo : 

Oir ma bha am focal a labhradh le ainglibh sea&mhach, agus 

gu'n d'f huair gach uile bhriseadh agus easuml iachd diol- 

puarasdal dligheach } Cionnus a theid sinne as, ma ni sinn 

dimeas air slainte co mor ? a thoisich an tus air a bhi air a 

labhairt le?s an Tighearn, agus a rinneadh dearbhta dhuinne 

leosan a chual e s" t ha'n'eii d<-igh eile ann air dol as o sgrios 

siorruidh, ach le aithreachas a thaobh Dhe, agusle creidimh 

a thaobh an Tighearn = Iosa Criosd; oir is esan "an tslighe 

an fhirinn agus a bheatha," uime sin is e'n t-aon ni feumai! 

dhuinne sean agus og, bochd agus beairteach, Sian agus slm 9 



16 

aitfcne ghabhail air na nithibh a bhuineas da'r sith shiorruidl 
mu'm bi iad air am folach o ar suilibh, «« Feuch, a nis ar 
t-am taitneach ; feuch, a nis la na slainte ." u An diugh mi 
chluinneas sibh a ghuth, na cruaidhichibh bhur cridhe." 



Printed by Young, Gallie, <$• Co* 

#or the GLASGOW RELIGIOUS TRACT SOCIETY; 

And Sold at their DsrosiTORy, 10, Wilson-Street. 

[Price, 84. & doz. or 5s. 4d. $* hundred.] 



333891 

P 
■i 



Wffl 



m 

tBBT 



mm 

m 

nsSI 



9QlBBB_